Het bosje van PArdijs

De al heel lang ongewassen waard fietste op een zondag door de bossen. Vlak bij het bankje met het opschrift 'Zet oe efkes' zag hij aan de overkant van de zandweg dit opschrift. Dat bosje kende hij, het bevatte een hoeveelheid oude begraafplaatsen van Joodse inwoners van Vorden. Ooit verwerkte hij foto's ervan voor het boekje 'Uut de sloffen'. Hij schudde het hoofd, besteeg zijn fiets en rook aan zijn oksels. Een zurige lucht sloeg hem tegemoet, het werd tijd om weer eens een bad te nemen in het Zwolse Kanaal. Hij had geen idee waarom dit bosje plotseling naar Pardijs heette...

RuZie.drive

Welkom bij de RuZie.drive van de bridgeclubs Ruurlo en Zieuwent die op de voorlaatste dag van 2012 tegen elkaar speelden, zonder onenigheid. Verder waren daar ook het gezelschap SEE (Stichting Eeuwig Erbarmen), die daar pauzeerden op hun twintigste Middewinterstappen wandeling. Het weer was fris, er stond wat wind en die blies over de dun beboste landschappen rond Erve Kots, een Saksische herberg. De route ging over 'Kerkenpaden', een nieuw soort wandel- en fietspad dat zich slingert rond Lievelde en Zieuwent. Deze liepen door de nu natte dreven van de 'marsroute' (heet ook zo in het Russisch). De marsleiders waren Barney Hulshof en Hans Klein Goldewijk, dank voor de route! Wij gingen aan land in een zaal van Erve Kots, die ons bedienden met een hartige hap stamppot. Tegen zessen verdwenen wij weer, in de verwachting volgend jaar het zelfde te doen, maar dan anders.

Louis Radstaak

Hier kunt u de foto's bekijken, of hier.

...wat Hamer!!

foto: Palthe-Huis, Oldenzaal

Museum het Palthe-Huis bewaart een 16de-eeuws eikenhouten gildenbeeld. Het stelt St. Eloy of Eligius voor. De heilige is afgebeeld met een aambeeld en een hamer en was de patroonheilige van het smidsgilde. Eeuwenlang is het beeld bewaard gebleven bij één van de meester-smeden te Oldenzaal, de familie Siemerink. Eén keer per jaar kwam het gilde bijeen op de feestdag van de patroonheilige om samen te eten en te drinken. Voor het smidsgilde in Oldenzaal was dat 1 december. Gilden hadden gildenhuizen waar zij bijeenkwamen. Dit waren vaak fraaie gebouwen met ornamenten die wezen op het desbetreffende gilde.

Smidje, wat hamer je er lustig

Smidje, wat hamer je er lustig op toe


Smidje, vertel me eens, word je niet moe


Word je niet doof van dat kloppen en slaan


Moet je voor ’t aambeeld zo’n hele dag staan


Moet je voor ’t aambeeld zo’n hele dag staan

Trekken en blazen bij ’t gloeiende vuur 


Smidje, verdien je je boterham zuur


Hamer op, hamer neer, een twee drie vier


Vonken en vlammen, het scheelt je geen zier


Vonken en vlammen, het scheelt je geen zier

Nee kameraadje, mijn armen zijn sterk
‘k 

Zing vaak een liedje bij ’t moeilijkste werk
‘k 

Denk er ook bij, en ’t is goed dat je ’t weet


IJzer, wil ’t goed zijn, moet gloeiend gesmeed


IJzer, wil ’t goed zijn, moet gloeiend gesmeed

W.H. de Groot

Ja, deze stichtelijke afbeelding is gewijd aan de Omsmeders, het dichterscollectief uit Bredevoort en omstreken.

Europazegels 1986

foto: Ron Scherpenisse

De Morsige Waard wist niet wat hij zag: een postzegel aan de wand in het café Scherpenisse te Bergen op Zoom! Zijn familielid Louis had het tot hier geschopt, aan de rand van Noord Brabant, ondertekend op 19-5-2012. Hij ging er even bij zitten en bestelde een zwaar bier. Dit heuglijke feit moest hij tot zich door laten dringen: deze neef had er toch maar werk van gemaakt, met hulp van de kopiëermachine, diens enige technische bezit. De eerste zegel met die machine, het was een wereldwonder! Tegelijk was het ook de laatste, deze (zoals de Waard dacht): 'Jeugdzonde'...

Bierviltjespoëzie

Bierviltje met kladhandschrift van Jan Kal, november 1998.
Het gedicht, dat Kal schreef naar aanleiding van de vierde druk van het boek van Nico Scheepmaker, werd gepubliceerd in het Nieuw Letterkundig Magazijn (december 1998).
Collectie Jan Kal, Amsterdam

J.C. II: Cruijff, Hendrik Johannes, fenomeen

Zo'n boek zal over je geschreven wezen!
Je denkt eerst aan een commercieel verhaal,
dat je door meer een speler met de taal
buiten je samenwerking wordt geprezen.

De mensen wie dit boek hebben gelezen
vinden zijn denkwijze fenomenaal,
maar dat ontging je vroeger helemaal
en had je van zo'n type niks te vrezen.

Ik denk je doet een ander toen tekort,
en was op zijn terrein hij ook zo een
meer als jezelf, maar niet dezelfde sport.

Dus Cruijff, Hendrik Johannes, fenomeen
lerende kennende, door merg en been,
waardeer je erger als je ouder wordt.

Jan Kal

Eenhoorn

 

foto: A.M.J. Radstaak

Dit is wat raadselachtig: een hevel bij een stuw. Komen er zulke grote boten langs deze Slinge die stroomt langs Ruurlo? Of zijn ze smal en zwaar? En er zit slechts één katrol op, waar is de andere? Deze gedachten gingen door het brein van de waard uit Vroomshoop, die hier langskwam op zijn brommer. Terwijl hij keek kwamen er paarden langs die over de draad snuffelden, mooie paarden, renpaarden. Het zou een paard geweest zijn dat kon zwemmen en hier uit de beek getakeld werd en iets lager weer verder ging met lange slagen, op weg naar de samenvloeiing met de Berkel. Het beest was een eenhoorn en kwam uit Eden, waar hij vredig leefde met Eva en Adam, dat zei hij althans toen hij de waard figuurlijk voorbij zwom. Deze schudde zijn hoofd, als om zijn fantasieën kwijt te raken en begaf zich weer op weg naar Ruurlo, een erg gewoon dorp in de Achterhoek waar ooit de man leefde die G.J. Heijn doodde. Lees meer bij: http://louisradstaakgedichten.blogspot.nl/2010/03/blessuretijd.html

De Vliegehoek

foto: A.M.J. Radstaak

Ach, het gehucht Vierakker, dicht bij de Ijssel, daar stikte het zeker van de vliegen. Bij mij gelukkig niet, wanneer ik naar huis trapte van de ULO met een zak diepgevroren vlees. Daar ging het in de kelderkast en tenslotte op ons bord, met aardappelen en vette jus, sjuu moet ik zeggen. Wij aten zwijgend, ik had een hekel aan de vette dingen van het varken dat zijn leven had gelaten voor ons. Ik was een ondankbare klant voor mijn moeder, die zo haar best had gedaan op de maaltijd. Het liefst zou ik opgegeten worden door de God van de Vliegen, als die uit Ekron wilde komen. Maar dat deed hij niet, de God Baal Zebub sliep in de middagpauze en droomde van Coöp. Diepvries 'De Vliegehoek'. Al slapend sloeg hij er een paar weg, glimlachend. Die zijn verpletterd als de vette letter G van de naam die straalt in de namiddagzon.