Auto

Eind jaren '70 is deze foto gemaakt van een auto in een weiland nabij Voorst (Gld.), waar het café staat waarvan de naam op de deur geschilderd is. Voluit heette dat ooit 'Stationskoffiehuis Radstaake' want de trein Zutphen-Apeldoorn stopte er. Tientallen jaren niet en nu is er weer een halte, functioneel en zonder koffie. Elke auto in zijn eindstadium beroert mij, maar deze stond daar stil en triest als een kleumende pony in een hoek van een besneeuwd weiland. De smiley op de deur kon zijn droevige lot niet meer keren, de laatste rondjes als 'crossauto' ter meerdere glorie van het café. Ik breek me het hoofd over het merk: is het een oude Japanner of iets uit Europa? Experts, laat van u horen!

RAP

Mijn vader ging naar het werk met de bromfiets, zoals velen in de jaren vijftig en zestig. Hij reed op een RAP, op de markt gebracht door de Handelsmaatschappij R.S. Stokvis. Die naam kon ik nooit rijmen met deze luxe herenbrommer, ontworpen door de gebroeders Hennekam uit Roosendaal. Het logo had een kroontje bij wijze van koninklijke goedkeuring, maar Juliana heb ik alleen fietsend gezien op foto's. Mijn moeder kon achterop en ook de butagasfles als die leeg dreigde te raken. Zijn geliefde gerecht 'stokvis' werd er mee naar huis gebracht, het deed mij steeds denken aan de bromfietsfabrikant. De brommer werd afgedankt voor een kleine Fiat, met beide voertuigen ben ik licht gecrashed en beide keren was hij niet eens boos. Wel als ik Jimi Hendrix draaide en wat zou hij wel van 'rap' gevonden hebben?